Zastosowanie i właściwości dławnic kablowych

Części, dzięki którym możliwe jest uszczelnienie przejść przewodów elektrycznych przez obudowy różnych urządzeń, nazywa się dławnicami kablowymi. Dzięki nim kable wewnątrz przewodu nie skręcają się, a sam przewód jest dużo bardziej wytrzymały i niewrażliwy na ostre ścianki obudowy, a także załamywanie się.

Charakterystyka dławnic kablowych

Dławnice kabloweZwykle dławnice produkuje się z trwałych i odpornych na uszkodzenia mechaniczne materiałów. Surowce używane do ich produkcji posiadają również właściwości samogasnące. Dzięki temu możliwe jest osiąganie przez te części wysokiego stopnia ochrony. Określane są one na podstawie specjalistycznych norm – DIN 0470 oraz DIN 40050. Każda dławnica kablowa ma specjalne oznaczenie, które informuje o stopniu ochrony przed wnikaniem ciał stałych i przed wodą. Najlepsze dławnice są całkowicie pyłoszczelne i chronią nawet przed długotrwałym zanurzeniem w wodzie. Materiały używane do produkcji dławnic zapewniają im pracę w szerokim zakresie temperatur – zwykle od + 40 stopni Celsjusza, aż do + 100 stopni Celsjusza. Dławnice kablowe są niezwykle proste i intuicyjne w montażu i zdarza się, że na nakrętce zainstalowane jest specjalne zabezpieczenie przed wibracjami. Części te dostępne są w wielu rozmiarach i kolorach. Można je montować w otworach gwintowanych lub przelotowych. Dławnica może być zainstalowana w sytuacji, gdy ścianka szafy (np. skrzynki żeliwnej) wykonana jest z materiału grubszego niż pożądana grubość nakrętki (montaż w otworze gwintowanym).

Dławnica mocowana jest w otworze przelotowym w odwrotnej sytuacji – wtedy, gdy obudowa skrzynki jest tak cienka, że jej wkręcenie jest niemożliwe. Wówczas dławnicę kablową instaluje się do obudowy przy pomocy specjalnej nakrętki. Na polskim rynku dostępnych jest wiele rozmiarów dławnic kablowych – zarówno w standardowych gwintach metrycznych (oznaczenie M na gwincie), jak i w gwintach, które pasują do urządzeń starszego typu, a oznaczanych skrótem PG.